شعر سپید

نرم نرمک ز دلم می رود این شعر سپید

چون نسیمی که وزید

بی خدا حافظی از شوق من این عشق پرید

چون غزالی که رمید

حسرت دیدن روی تو در این خانه خزید

جای یک شوق امید

نگهم در طلب روی تو لبخند ندید

گر چه یک عمر دوید

باز صبرم ز فراق تو به اندوه رسید

جای امیّد نوید

هر دم این باد صبا از تو پیامی نشنید

در دلم غصه مزید

باز اینبار دلم نقش ز وصل تو کشید

بس که وصل تو بعید

عاقبت بار دگر منتظرم همچو مرید

همچو یک شاخه بید

شاید اینبار صبا نقشه وصل تو گزید

وصف عیشی است سعید

مصطفی – ۱۳۸۹/۶/۲

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +1 (from 1 vote)
شعر سپید, ۱۰٫۰ out of 10 based on 1 rating

4 دیدگاه برای “شعر سپید”

  1. سلام جواد جان
    ممنونم از ابراز لطف و محبتت، خیلی لطف کردی و من رو سرافراز کردی که به اینجا سرزدی. خوشحالم که خوشت اومده و ممنون میشم اگر اشکالی هم به نظرت اومد به من تذکر بدی که اصلاحش کنم.
    ارادت
    مصطفی

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  2. بسیار دلنشین بود. بر دل نشیند هر آنچه از دل برآید…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  3. بسیار ممنونم حاج آقا رضای اقدم دامت برکاته
    ابراز محبت شما هم بسیار بسیار دلگرم کننده است.
    ارادت – مصطفی

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *