دلم هوای “تو” دارد

دلم هوای تو دارد، بهانه می گیرد

نگاه من جهت عاشقانه می گیرد

سخن که وقت مدیدی ست در سکوت شدست

دوباره با تو نوای ترانه می گیرد

سرم به شعبده ی یاد عاشقانه ی تو

تمام شب شعف بیکرانه می گیرد

درون خسته ی پر انتظار ای مه صبح

ز آتشی که نهادی زبانه می گیرد

اگر که با من درویش بی حساب کنی

تغزلی، به درون عیش خانه می گیرد

نوید تو که سوار فرامشی شده است

دوباره زورق خود بر کرانه می گیرد

ترحمی نکنی گر نگار بر دل ریش

تبار غم همه را بی بهانه می گیرد

شبی گذشت و نشد باز گویم ای هادی

چگونه فرقت و غم آشیانه می گیرد

ره وصال ز یعقوب سرسپرده بپرس

کنون که صبر درون آستانه می گیرد

مصطفی – ۱۳۹۲/۳/۲۶

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +3 (from 3 votes)
دلم هوای "تو" دارد, ۱۰٫۰ out of 10 based on 2 ratings

4 دیدگاه برای “دلم هوای “تو” دارد”

  1. سلام
    ممنونم از وقت ارزشمندتون که برای خوندن این شعر و نوشتن نظرتون گذاشتین. بله فکر میکنم که از دل گفتم و مخاطبش هم تقریبا مثل بقیه شعر ها بایستی مشخص باشه.
    باز هم متشکرم

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  2. سلام محسن جان
    خیلی ممنونم، شما همیشه من رو مورد لطفت قرار میدی.
    ارادت
    مصطفی

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *